Over mij
Ik weet hoe het voelt om niet te weten welke kant je op wilt.
Misschien herken je dat. Er zijn zoveel mogelijkheden, en juist dat maakt kiezen soms zo lastig.
Mijn vrienden wisten al snel wat ze leuk vonden om te doen. Ik niet.
Niet omdat ik geen ambitie had, maar omdat ik alles interessant vond. En dat kan net zo lastig zijn als nergens interesse in hebben.
Ik ben Ricardo, 28 jaar en dit is hoe ik uiteindelijk La Sierra startte.
Gestopt met 2 opleidingen
Ik ontdekte eerst wat er niet bij mij paste.
Na de middelbare school dacht ik: ik kies een opleiding, ga studeren en daarna aan het werk. Klinkt simpel, toch?
In de praktijk bleek dat een stuk lastiger. Ik begon met bouwkunde, maar dat was te veel wiskunde voor iemand die daar nooit goed in is geweest. Niet veel later stopte ik, en ging ik aan het werk in een magazijn.
Een nieuw schooljaar, een nieuwe poging: een mode-opleiding (vraag me niet waarom). Ook daar hield ik het niet lang vol.
Ik was inmiddels best voorzichtig geworden met kiezen, dus ik besloot verschillende baantjes uit te proberen: magazijn, kantoor, de kroeg.
Wat de knop uiteindelijk omzette en mij bij een leuke opleiding bracht, was een gesprek met een coach. Zij liet me zien waar ik energie van kreeg en dat ik af en toe ook gewoon moest doorzetten, ook als iets niet meteen leuk voelde.
Werken vanuit Curaçao
Het zaadje voor de verdere reizen werd geplant
De derde opleiding heb ik wel afgerond. Belangrijker nog: het gaf me een kans.
Bij het bedrijf waar ik stage liep, kon ik na mijn opleiding blijven met de optie om een tijd in het buitenland te werken. Zo werd het zes maanden Curaçao.
Geen klaslokaal, geen kantoor in Nederland, maar werken vanaf een eiland aan de andere kant van de wereld. Het klinkt als een droom en dat was het ook. Maar het was ook een periode waarin ik mezelf tegenkwam: uit je vertrouwde omgeving stappen zorgt ervoor dat je gaat nadenken over wat je belangrijk vindt.
Terug in Nederland besloot ik dan ook niet te settelen, maar te sparen voor een reis door Azië.
Rondreis door Azië
Ik leerde wat geen opleiding mij kon leren
Thailand, Cambodja, Vietnam, Indonesië, Sri Lanka, Nepal.
Ik ontmoette nieuwe mensen, zag culturen die ik nog nooit had gezien en kwam op plekken waar ik vroeger alleen van durfde te dromen. In de jungle van Vietnam kwam zelfs even mijn innerlijke Steve Irwin naar boven.
Het was niet allemaal zonder slag of stoot. Halverwege werd ik flink ziek en heb ik een tijdje moeten bijkomen. Maar ik knapte weer op, en om mezelf te bewijzen dat ik weer de oude was, beklom ik in Nepal een van de hoogste bergen ter wereld.
Tegen het einde van de reis had ik nog geen zin om terug naar Nederland te gaan. Dus boekte ik vanuit Nepal direct een ticket naar Portugal — het land waar ik als kind vaak kwam en altijd al wilde wonen.
.jpg)
Wonen in Portugal
Misschien was het in Nederland zo slecht nog niet
Ik had alleen een Airbnb geregeld en verder geen idee hoe ik in Portugal moest wonen en werken. Na een paar sollicitaties vond ik werk bij een callcenter in Lissabon. Binnen een maand ook een appartement in dezelfde stad.
Maar het avontuur werd al snel gewoon leven. Ergens ging ik me afvragen of ik niet aan het wegvluchten was, in plaats van écht iets te bouwen. Na zes maanden besloot ik terug te gaan naar Nederland.
Taalcursus in Spanje
En toen ontstond La Sierra
Terug in Nederland werkte ik bij een bedrijf dat ik oprecht leuk vond. Toch bleef er iets knagen. Wat ik van al die bijbaantjes en reizen had geleerd: dat ik het liefst met mensen werk.
Ik besloot een paar weken naar Spanje te gaan voor een taalcursus, maar ook om uit te zoeken wat ik nu echt wilde. De cursus was geweldig. Ik ontmoette mensen van over de hele wereld. Mijn Spaans is inmiddels een stuk minder scherp dan toen, maar aan die weken denk ik nog vaak terug.
In de laatste week, in het dorpje Cazalla de la Sierra, viel het kwartje: ik wilde weer met mensen werken. Het liefst met jongeren die tegen dezelfde vragen aanlopen als ik een paar jaar eerder. Ik volgde een opleiding tot coach, en begon met La Sierra.
Jij loopt je eigen pad
Jouw pad hoeft er niet uit te zien zoals dat van iemand anders. Misschien weet je al precies wat je wilt. Misschien heb je geen idee.
Allebei is oké.
Het belangrijkste is dat je begint met ontdekken welke richting bij jou past. Ik help je daar graag mee op weg.